• Twierdza Kłodzka zaliczana jest do jednego z najciekawszych obiektów o charakterze militarnym w Europie.
• Nazwa miasta wywodzi się od zdarzenia związanego z mityczną Ludmiłą Valeską, która ze szczytu Twierdzy zrzucała kłody, mające wyznaczyć miejsce utworzenia grodu.
• Zgodnie z jedną z legend słynna kłodzka trucicielka, zatruwając wodę w Studni Piekarskiej na Twierdzy, pomogła wojskom Napoleona w oblężeniu Kłodzka.
• Ziemia Kłodzka nazywana jest krainą pstrąga, stąd też to właśnie pstrąg po królewsku stanowi danie regionalne.
• Brukowane ulice pojawiły się w Kłodzku w roku 1376, tj. wcześniej niż w Paryżu.
• W Kłodzku powstał jeden z najważniejszych zabytków piśmiennictwa polskiego - Psałterz Floriański pochodzący z XIV wieku.
• Uzdrowiska Ziemi Kłodzkiej słynące ze swych leczniczych właściwości odwiedzili m.in. Johann Wolfgang Goethe, cesarz pruski Fryderyk Wilhelm oraz Winston Churchill.
• W Kłodzku kręcono ujęcia do dwóch odcinków serialu "Czterej pancerni i pies".

Rozkład jazdy autobusów Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej w Kłodzku znajduje się a stronie: www.pks-klodzko.pl

Biuro Informacji Turystycznej znajduje się przy pl. Bolesława Chrobrego 1, tel. +48748654689, e-mail: rit@um.klodzko.pl

Organizowane corocznie w miesiącu sierpniu – głównym punktem jest rekonstrukcja Bitwy o Twierdzę, wśród imprez towarzyszących wymienić należy Noc w Muzeum, Noc na Twierdzy, Jarmark Forteczny.

Tydzień Kultury Pogranicza - przygotowywany każdego roku w maju, łączy imprezy o zróżnicowanym charakterze, w tym m.in.: wystawy, wernisaże, zawody sportowe, targi staroci, koncerty.

w czerwcu

- organizowane w Kościele Matki Bożej Różańcowej

- listopad

- kwiecień

Kłodzko, zaliczane do jednego z najpiękniejszych zakątków Polski południowo-zachodniej, jest największym miastem ziemi kłodzkiej. Do głównych atutów miasta należy zaliczyć położenie w Kotlinie Kłodzkiej, bliskość miejscowości o charakterze uzdrowiskowym, bogactwo tras turystycznych i stoków narciarskich, piękno zabytkowych kamienic i sąsiedztwo Czech.

Naturalne wydzielenie powiatu kłodzkiego stanowią góry: położoną w centrum Kotlinę Kłodzką od zachodu otaczają Góry Bystrzyckie, Orlicke i Góry Stołowe, od północy Góry Sowie i Bardzkie, a od wschodu Masyw Śnieżnika, Góry Bialskie i Złote. Na odcinku 190 km granica z Czechami przebiega górskimi szczytami na krańcach powiatu. Przez miasto przepływa Nysa Kłodzka.

Kłodzko stanowi istotny punkt na mapie kolejowej i drogowej, posiadając bezpośrednie połączenia z większymi miastami naszego kraju. Ponadto bliskość granicy sprawia, że dogodny jest dojazd także do miast europejskich, takich jak: Praga, Wiedeń czy Bratysława. Przez miasto przebiegają następujące drogi krajowe: 8, 33, 46 oraz 381.

Miastami partnerskimi Kłodzka są : Rychnov (Czechy), Bensheim (Niemcy), Nachod (Czechy), Carvin (Francja), Fleron (Bruksela).

Kłodzko miasto trzech kultur: polskiej, czeskiej i niemieckiej jest najstarszą osadą Ziemi Kłodzkiej z ponad 1000-letnią historią. Pierwsza wzmianka o grodzie obronnym o nazwie Kłodzko (Cladzco) poczyniona przez czeskiego kronikarza Kosmasa pochodzi z roku 981, wyznaczającego datę śmierci Sławika, ojca św. Wojciecha i władcy suwerennego państwa libickiego, do którego gród należał. Położenie miasta na szlaku bursztynowym sugeruje, iż gród istniał jednak już dużo wcześniej.

Na historię miasta wpływ wywarła lokalizacja na szlaku z Czech do Polski. Stając się przedmiotem licznych wojen i zatargów między Piastami a Przemyślidami, ostatecznie w roku 1137 na mocy postanowień pokoju zielonoświątkowego pomiędzy czeskim księciem Sobiesławem a polskim królem Bolesławem Krzywoustym Kłodzko stało się częścią  Czech.

Nie zachował się dokument lokacyjny miasta, ze źródeł niemieckich wynika przy tym, iż Kłodzko ulokowane zostało na prawie niemieckim pomiędzy rokiem 1253 a 1278.  W tym czasie też – za panowania Przemysława Ottokara – został nadany miastu herb, na którym ukazany jest lew z dwoma ogonami. Uzyskanie praw miejskich, a przede wszystkim związane z tym uprzywilejowanie kolonistów, kupców, rzemieślników, a także sprowadzenie zakonników, znacząco wpłynęło na dynamiczny rozwój Kłodzka. Stworzony wówczas przestrzenny układ miast przetrwał do czasów obecnych jedynie z niewielkimi zmianami.

Ziemia kłodzka, a wraz z nią i Kłodzko – na zasadzie dożywotniego lenna - znajdowały się po władaniem Piastów śląskich: Henryka IV Probusa, Henryka VI Dobrego, a później Bolka II Ziębickiego.

Miejska ekspansja zahamowana została z chwilą wybuchu wojen husyckich, a wraz z nimi pożarów, epidemii dziesiątkujących mieszkańców miasta i powodzi. Ponowne ożywienie nastąpiło dopiero w wieku XVI  i trwało do wojny trzydziestoletniej.

Poczynając od roku 1526 Kłodzko wraz ze Śląskiem i Czechami przeszło pod panowanie Habsburgów. Po wybuchu wojny trzydziestoletniej miasto stanęło po stronie Fryderyka V, elektora Palatynatu. Kłodzko zostało zdobyte przez Austriaków w roku 1622, a zniszczony wskutek walk zamek Austriacy postanowili uczynić twierdzą. Wynikiem działań zbrojnych jest znaczące zniszczenie budynków (z 1300 domów ponad 900 zostało uszkodzonych) oraz zmniejszenie więcej niż o połowę liczby mieszkańców. Przeszkodami na drodze odbudowy Kłodzka stają się epidemie (chociażby te w latach 1680, 1714), a także wielka powódź w roku 1783.

Na mocy postanowień pokoju wrocławskiego podczas I wojny śląskiej Kłodzko znalazło się pod panowaniem Prus, a dzięki Fryderykowi II Wielkiemu nastąpiła przebudowa poaustriackich fortyfikacji i twierdzy. Austriacy ponownie zdobyli Kłodzko w czasie wojny siedmioletniej, jednakże wróciło ono do Prus zgodnie z warunkami pokoju zawartego w Hubertusburgu w roku 1763.

Dopiero w drugiej połowie XIX wieku po czasie zastoju nastąpił rozwój budownictwa (dzięki zniesieniu statusu twierdzy) oraz drobnego przemysłu, handlu i rzemiosła. Rozbudowano wówczas sieć połączeń kolejowych i dróg, utworzono elektrownię, gazownię, nowoczesny wodociąg i kanalizację miejską.

W okresie II wojny światowej w kłodzkiej twierdzy utworzono więzienie podległe Abwehrze, a następnie Gestapo. W roku 1944 natomiast przeniesiono tu z Łodzi fabrykę zbrojeniową AEG. W związku z faktem, iż miasto zostało poddane bez walki, zniszczeniu uległ jedynie most na Przedmieściu Ząbkowicki. Masowy napływ mieszkańców po zakończeniu wojny istotnie wpłynął na obecny kształt miasta.

• Twierdza Kłodzka położona na 369-metrowym wzniesieniu zwanym Górą Forteczną
• Podziemna Trasa Turystyczna im. 1000-lecia Państwa Polskiego o długości około 600 m
• Kłodzki rynek z ratuszem, wotywną figurą Najświętszej Marii Panny oraz zabytkowymi kamieniczkami
• Muzeum Ziemi Kłodzkiej mające siedzibę w barokowym budynku dawnego konwiktu jezuickiego
• Most Św. Jana  nazywany potocznie mostem Wita Stwosza i porównywany z mostem Karola w Pradze
• Kościół Parafialny Wniebowzięcia NMP
• Kościół i klasztor OO. Franciszkanów
• Kościół pw. Św. Jerzego i Św. Wojciecha
• Uzdrowiska na terenie ziemi kłodzkiej: Lądek Zdrój, Polanica Zdrój, Kudawa Zdrój, Duszniki Zdrój, Długopole Zdrój
• Muzeum papiernictwa w Dusznikach Zdroju
• Ogród Bajek w Międzygórzu
• Kaplica Czaszek w Kudowie Zdroju
• Barokowa Bazylika Nawiedzenia NMP w Wambierzycach
• Kościół Św. Anny i Góra Św. Anny
• Ruiny Zamku Szczerba
• Zamek Leśna na Szczytniku
• Kamienny wiadukt kolejowy w Lewinie Kłodzkim
• Wieża Widokowa na Wielkiej Sowie
• Najwyższy szczyt Gór Stołowych – Szczeliniec Wielki
• Najwyższy szczyt polskich Sudetów Wschodnich – Śnieżnik Kłodzki
• Skalne miasto – Błędne Skały
• Jaskinia Radochowska w Górach Złotych
• Rezerwat Wodospad „Wilczki” w Międzygórzu
• jedna z najpiękniejszych pod względem szaty naciekowej jaskiń w naszym kraju – Jaskinia Niedźwiedzia